Alles kan wachten

Gisteren was ik bij m’n moeder. Ik vertelde haar dat de tuin me zo bezighoudt de laatste dagen. In het voorjaar moet er ineens van alles gebeuren: snoeien, dode stengels van vorig jaar weghalen, onkruid wieden, klimmers leiden, planten verpoten. En als je te laat bent met één of ander dan verspillen planten hun energie, zaait het onkruid uit, krijg je alles niet meer in het gareel en voor je het weet is het één grote chaos en denkt iedereen die langsloopt: mooie grote tuin, maar ze hadden vast geen idee waar ze aan begonnen toen ze dit zo aanlegden.

Mijn moeder, liefhebber van tuinieren en boeken, reageerde: “Alles kan wachten, dat is de titel van een tuinboek.” Ik was verrast en het leek me tegelijk zó waar. Natúúrlijk kan alles wachten. Het is echt niet ineens chaos, de meeste voorbijgangers zullen niet zolang stilstaan bij onze tuin en bovendien: wat doet hun mening er eigenlijk toe.

Vanochtend begon ik de dag alweer met een lange to do-lijst. Toen ik op een kwart was, ben ik op de fiets gestapt…

Gerelateerde berichten


Geplaatst

door

Categorieën:

Wekelijkse nieuwsbrief

Ontvang iedere vrijdag een korte introductie van de nieuwste berichten over fietsen. Meld je aan of bekijk de eerdere edities.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *